۱-	بر حلقِ نفسِ دون گر، روزی توان عنان زد
	بر گردنِ فلک هم باری عنان توان زد
۲-	خیل سبک سران را بگذار تا توانی
	با عارفان موزون پیمانه گران زد
۳-	با فرشیانِ محروم گر سر کنی به رغبت
	در عرش هم توانی پهلو به عرشیان زد
۴-	بر ما اگر ستم رفت کارِ زمینیان است
	باری عبث نباید تهمت بر آسمان زد
۵-	جانانه عزیزی چشم و چراغِ شهر است
	شایسته است حرفی ز آن یار مهربان زد:
۶-	وصفِ جمالِ آن ماه آسان بود ولیکن
	مشکل بود که حرف آنش به این و آن زد
۷-	دارد کمان ابرویش دستی به تیر مژگان
	صدها خدنگ بر خلق بتوان از این کمان زد
۸-	آنکو نکرد وصف آن لعل و دست دندان
	باید که تا شود خورد، مشتیش بر دهان زد
۹-	من را که در بیانش الکن بوَد زبانم
	می بخشد آن که در شهر حُسنش بوَد زبان زد
۱۰-	اما اگر «جلالی» را مشت بر دهان خورد
	بوسد دو دست او را هر کس که هر زمان زد