Menu

غزل شماره ۱۵۴

154

۱- مرا به تازگی ای ساقی، این سخن باشد
بیار باده اگر باده کهن باشد
۲- بیار باده گلرنگ و سفره رنگین کن
به شرطِ آنکه لبِ جوی و در چمن باشد
۳- فریب خوردهِ این دلبرِ گلندامم
که آبگینه تن و سیمگون بدن باشد
۴- مده فریب من ای حوریِ جمیل سرشت
به قول و وعده، که این کار اَهرِمَن باشد
۵- شود چو خیره، سیاهی رود ز مردم چشم
که محو آن سر زلف شکن شکن باشد
۶- برم دو دست میان و کشانمش به کنار
اگر نشیند و جایش کنار من باشد
۷- «جلالی» ای سر و جانم فدای آن دهنی
که بازگو کنِ گرمیِ آن دهن باشد
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *