| ۱- |
مُژده، باز این فلکِ پیر جوان خواهد شد |
|
باغ، آزاد ز بیدادِ خزان خواهد شد |
|
|
| ۲- |
باز بازآید و تعدیل کند بادِ بهار |
|
بادِ دَمسرد به تعجیل روان خواهد شد |
|
|
| ۳- |
بلبل غمزده برگردد و با شور و نشاط |
|
بر سر شاخهِ گل نعره زنان خواهد شد |
|
|
| ۴- |
وقت آن است که ما رخت به صحرا فکنیم |
|
تا ببینیم که گلزار چنان خواهد شد |
|
|
| ۵- |
با می و مطرب و ساقی و صُراحیِّ شراب |
|
بنشینیم به بستان که زمان خواهد شد |
|
|
| ۶- |
قدر ایّام جوانی بشناس ای بُرنا |
|
کاین قد سرو چنان تیر، کمان خواهد شد |
|
|
| ۷- |
ساقیا باده بیاور، مَهِ شعبان آمد |
|
نزدی تا مژه بر هم رمضان خواهد شد |
|
|
| ۸- |
بهر یک ماه پس انداز کنم باده ناب |
|
ز آنکه ماه رمضان سخت گران خواهد شد |
|
|
| ۹- |
همگان شارب خمرند «جلالی» امّا |
|
کُلَهِ شاعر بدبخت نشان خواهد شد |
|
 |