۱-	به باغ، باز شقایق چراغ مجلس شد
	چو لاله روشن از این کار چشم نرگس شد
۲-	نهاد پایِ تفقّد به باغ بلبل مست
	چنان که عاطفت باغبان از آن حس شد
۳-	به حیرتم که چه دستی کشید نقش حیات
	که چتر نخل و قد سرو را مهندس شد
۴-	که؟ مهر جفت، ودیعت به هر نهاد، نهاد
	که بهر آدم، حوّا، انیس و مونس شد
۵-	کدام قدرت فائق به ما چنین آموخت
	که بود؟ آن که زن و مرد را مدرّس شد
۶-	ز چیست سِرّ وجود وز چیست راز بقاء
	که ذی حیات به زاد و ولد موَسوَس شد
۷-	به یُمن همّت و بی همّتی، بسا مُفلس
	عزیز گشت و بسی بی نیاز مفلس شد
۸-	بسا ز قدرت اکسیر کار، مس شد زر
	بساز خفتن و بیکارگی طلا مس شد
۹-	ذوات مقتصد، ای بس شدند کاخ نشین
	بسا غنی که شد آشفته، چون، مُهوّس شد
۱۰-	جوابِ آن غزل است این که گفت حافظ دهر
	«ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد»