۱-	بسوختم که شود آن نگار رام و نشد
	بساختم که مگر غم شود تمام و نشد
۲-	برای یار عزیزی که کاش برگردد
	هزار بار فرستاده ام پیام و نشد
۳-	به تار و پود غزل در رهش نهادم بند
	که تا مگر کشم او را به سوی دام و نشد
۴-	نگر به لطف کلامی که گفت حین وداع:
	برای ماندن خود کردم اهتمام و نشد
۵-	بگفتمش که به این پرسشم که باز آیی
	بده جواب بلی را به یک کلام و نشد
۶-	برای خاطرِ ترکِ دیارِ خود پنداشت
	شود هر آینه مشمول لطف عام و نشد
۷-	برای آن که برم خاطراتش از خاطر
	چه روز و شب که زدم جام پشت جام و نشد
۸-	زبان شکوه و تیغ سخن دلم می خواست
	که تا به کام فرو برده و نیام و نشد
۹-	«جلالی» ار چه دلش آرزوی این را داشت
	که تا صریح برد ز آن نگار نام و نشد