۱-	باغ شد عریان، خزان آمد، بهاران را چه شد
	بانکِ مرغی بر نمی خیزد، هزاران را چه شد
۲-	سوی صحرا کس نمی آید کجا شد آن نشاط
	آن شکوه سبزه زار و شوق یاران را چه شد
۳-	سبزه های جویباران زرد شد از سوز برد
	دسترنج باغبان و سعی باران را چه شد
۴-	زین، فرو افتاده، دیگر شیهه ای ناید به گوش
	گردِ سمّ اسب گُردان و سواران را چه شد
۵-	شهر خالی شد ز غیّوران و از نام آوران
	پر شد از عیّارها، کامل عیاران را چه شد
۶-	جرعه نوشان رفته اند از دست و مست افتاده اند
	این چه لطفی بود ساقی، میگساران را چه شد
۷-	تا سحرگاهان در این جا بانگ نوشانوش بود
	آن غریو شادی شب زنده داران را چه شد
۸-	در امید این که دیگر بار باز آید بهار
	چشم ما باشد به ره چشم انتظاران را چه شد
۹-	پرسشی دارم، تو ای نومید از باد خزان
	با «جلالی» بازگو، امیدواران را چه شد