۱-	سحر ز عالم غیب این ندا به گوش آمد
	که باز، میکده شد باز و می فروش آمد
۲-	شنید گوش دلم این پیام و از سر شوق
	گرفت آتش و دیکِ دلم به جوش آمد
۳-	ز بام میکده حین ورود بشنیدم
	چو خرقه بود به دوش من، این خروش آمد:
۴-	«چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس
	سر پیاله بپوشان که خرقه پوش آمد»
۵-	ز دوش خویش فکندم به دور خرقه خویش
	شدم روانه بدان سو که بانگ نوش آمد
۶-	به من اشاره و رندان مست می گفتند:
	«مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد»
۷-	چه راز بود که از پیر می فروش شنید
	دو گوش هوشم و در پاسخش خموش آمد
۸-	به جای خرقه «جلالی» ز دستِ باده فروش
	ردای معرفتش بر سریر دوش آمد