۱-	چه کند پخته دل سوخته با خامی چند
	یا یکی عارف آموخته با عامی چند
۲-	چه کند قافله با خفتهِ مستی که نخواست
	در ره مقصد و مقصود زند گامی چند
۳-	نیست در سلک هنر، صاحب دستی که نداشت
	چشم بر دست هنرمند در ایّامی چند
۴-	خود قدم پیش نه ای دوست که هرگز نشود
	فرصتِ وصل پدیدار به پیغامی چند
۵-	عاقبت لطمه به خوش نامی خود خواهد زد
	هر که شد هم نفس و صحبت بدنامی چند
۶-	لب فرو بند و مده پاسخ آن هرزه درای
	که بیانش شده مخلوط به دشنامی چند
۷-	توده را کامروا خواه نه خود را، چه کند
	یک نفر کامروا در بر ناکامی چند
۸-	از بهائم به خرد شد متمایز انسان
	ورنه حیوان دو پایی ست در اَنعامی چند
۹-	عنقریب است «جلالی» که درآید به صدا
	کوس رسوایی تقلید تو بر بامی چند