| ۱- | ای خوش آنان که اگر گشت و گذاری گیرند |
| دست پُر عاطفه بر گردن یاری گیرند | |
| ۲- | موضعی خلوت و دور از دگران بگزینند |
| بهر خود از سپر سبزه حصاری گیرند | |
| ۳- | گر میسّر شود اندر چمن و خلوت صبح |
| دور از چشم کسان بوس و کناری گیرند | |
| ۴- | چشم نامحرمی ار دید مبادا ز هراس |
| هر یکی از طرفی راه فراری گیرند | |
| ۵- | بنشینند و بگویند و بخندند و به چهر |
| بُرقعِ منزلت و شأن و وقاری گیرند | |
| ۶- | نگذارند دخالتگرِ ولگرد و فضول |
| فرصتی یافته خواهند شکاری گیرند | |
| ۷- | نقد قلب است «جلالی» دل عشّاق امروز |
| مگر از آینهِ قلب غباری گیرند | |
 |