Menu

غزل شماره ۱۷۷

177

۱- سیل مُخَرِّب آن چه به بام و سرا کند
جعل حدیث نیز همان را به ما کند
۲- باید شود ز صدق جدا کذب و ای دریغ
کو آن ممیّزی که تواند جدا کند
۳- بدتر ز جاعلان حدیثند قارئین
کان یک خطا و این به مکرّر خطا کند
۴- فرعونیان همیشه زیادند و ساحرین
موسی کجاست تا که عصا اژدها کند
۵- تکفیر می کنند ز ما بهتران مدام
آن را که عقل دارد و چون و چرا کند
۶- باید ز پا درآید از اقدام عاقلان
آن را که خواست معرکه هایی به پا کند
۷- تبلیغِ ناشیانه مُضرّ است بهر دین
ور قصدِ عمد بود جهان پر بلا کند
۸- تلخ است حرف حقّ «جلالی» ، دعا کنید
گوشی ز صدق بشنود آن را، خدا کند
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *