۱-	خیل ُمقلّدان که صف اندر قفا کنند
	رو سوی پشت و پُشت به سوی خدا کنند
۲-	از بهر جمع مال پراکنده اند و باز
	روزی سه بار جمع و جماعت به پا کنند
۳-	اخلاص اگر نبود، عبادت قبول نیست
	زیرا اَدا فریضه ز روی ریا کنند
۴-	باید قضا کنند نمازی که خوانده اند
	گر حمد را ز روی جهالت ادا کنند
۵-	زُهّاد خشک و مُفرط و تر دامنان رند
	گر متّفق شوند جهان پر بلا کنند
۶-	با بند و بست، دام به بند آورند و بعد
	مشکل شکار خسته خود را رها کنند
۷-	این کافران حکمت دین عاجزند تا
	دردی ز دردمندِ مسلمان دوا کنند
۸-	ره روشن است و باز و صراط است مستقیم
	باز این مقلّدان مخبّط خطا کنند
۹-	صرّافیان جاعل و وعّاظ دین فروش
	کوشند نقد پر غش خود را روا کنند
۱۰-	خوش جلوه می کنند به مِنبر میان جمع
	کار دگر ولیک به خلوتسرا کنند
۱۱-	تسلیم جهل و زور «جلالی» نمی شود
	گر با شکنجه بند ز بندم جدا کنند