۱-	سرِ تمام سرانی که ننگ بار گهند
	بریده باد که فکر ربودن کُلَهند
۲-	تمام گرم جدالند و جمع ثروت و مال
	به دست یابی جاه و مقام متَّهمند
۳-	مبند دل به سر و وضع هر سیاه و سفید
	که این گروه دورنگان تمام دل سیهند
۴-	به روی ما در میخانه از جفا بستند
	اگر چه خود دَم خوش را به ناخوشی ندهند
۵-	تمام شب ز خماری دعای من این است
	که سر به بستر راحت ز درد و غم ننهند
۶-	دلم فتاده گذارش بر آن دو زلف سیاه
	که از برای دل بی قرار دام رهند
۷-	فغان که روز سفیدم سیاه چون شب شد
	ز بی وفایی خوبان که رشک مهر و مَهَند
۸-	خدا کند که به زودی خدای عزّوجلّ
	به من ببخشدشان! گر چه غرق در گنهند
۹-	به پشت دست نهادند اگر «جلالی» را
	ز دام و بند مکافات خویشتن نرهند