۱-	یاد باد آن که می و میکده پابرجا بود
	جمع ما جمع و در آن بَزم، حکایت ها بود
۲-	یاد باد آنکه در آن بزم طرب ساقی ما
	سیم ساقی به مثل سرو سهی بالا بود
۳-	یاد باد آن که از آن چاک گریبان همه شب
	تا سحرگاه، هلال مه نو پیدا بود
۴-	یاد باد آن که نوازشگری ساقی مست
	شادی افزا و توان بخش دل شیدا بود
۵-	یاد باد آن که برای دل ما آن دلدار
	مست و خندان سر شب تا به سحر با ما بود
۶-	یاد باد آن که به خلوتگهم ار دعوت داشت
	زودتر ز آن که من آن جا برسم آن جا بود
۷-	یاد باد آن که نگارم به بزنگاه وصال
	بیشتر از من بی حوصله بی پروا بود
۸-	یاد باد آن که در آن دوره و ایّام شباب
	همه خوش دل همه کس خوش همه جا زیبا بود
۹-	یاد باد آن که مرا دیده «جلالی» می بود
	باز بر روی عزیزان و نه خون پالا بود