Menu

غزل شماره ۱۹۶

196

۱- تا خرد حاکم و در کام زبان خواهد بود
گوش بر ناطق خوش نطق و بیان خواهد بود
۲- تا بوَد گل به چمن، بلبل بی دل در باغ
بر سر شاخهِ گل نعره زنان خواهد بود
۳- تا دل عاشق بی دل نگران است و اسیر
هر چه معشوقه دلش خواست همان خواهد بود
۴- حسن عشّاق تهیدست نهانست ز چشم
عیب ناچیزی اگر داشت عیان خواهد بود
۵- تا عنان در کَفِ حُسن دگرانست، مدام
دلِ عشّاق به شدّت نگران خواهد بود
۶- گر شکیبا نبود عاشق بی دل چه کند
اختیارش چو به دست دگران خواهد بود
۷- همه دانند «جلالی» که چنین بوده و هست
چند گویی که چنین است و چنان خواهد بود
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *