| ۱- |
همدلی با جاهلان بُرهان نادانی بود |
|
حاصل این همدلی، آخر پشیمانی بود |
|
|
| ۲- |
آن دلی کز عشق خالی بود، تاریک است و تار |
|
عشق نور و معرفت خورشید نورانی بود |
|
|
| ۳- |
معرفت یعنی شناسایی و دایم این چراغ |
|
پرتوافکن در مسیر فرِّ یزدانی بود |
|
|
| ۴- |
در مسیر راه روشن گر نیفتد تیره دل |
|
تا ابد در چاه تار جهل زندانی بود |
|
|
| ۵- |
دوست را بگزین و زین دنیا دگر چیزی مخواه |
|
هر چه در دنیای دون، بر دشمن ارزانی بود |
|
|
| ۶- |
با لب پیمانه و معشوق لب تر کن که این |
|
هر دو، آبش برتر از یاقوت رُمّانی بود |
|
|
| ۷- |
بوسه بر لعل بتان باشد چنان آب حیات |
|
خاصه دور از چشم و گر در جای پنهانی بود |
|
|
| ۸- |
گر کشد محبوب کافر کیش ما دست از جدال |
|
ور شود تسلیم، این شرط مسلمانی بود |
|
|
| ۹- |
جان فدای جان جانان کن «جلالی» زودتر |
|
این بدان، تأخیر و اهمالت گران جانی بود |
|
 |