Menu

غزل شماره ۲۱۲

212

۱- اگر کسی پی تفتیش و احتساب رود
در این زمانه سر او به زیر آب رود
۲- وگر کسی نتواند کلاه خود را حفظ
کند، رَوَد به سرش آن چه بر حباب رود
۳- به آن که صاحب مال است اطّلاع دهید
برند مکنت او را اگر به خواب رود
۴- سری که مست غرور است می رود بر باد
خوش آن کسی که سرش بر سر شراب رود
۵- کسی نبود بگوید چگونه باید بست
دو دست و پای شبابی که با شتاب رود
۶- شراب ناب گرانست و قحط و می دانم
چِها قرار بود بر سر کتاب رود
۷- مخواه از دل آتش ترحّم ار خوناب
چو سیل از جگر و از دل کباب رود
۸- برفت بلبل و آمد غراب در بستان
هزار آید و بار دگر غُراب رود
۹- ز ترس زَهرَه ترک می شود «جلالی» ، دیو
ز روی شیخ به یک سو، اگر نقاب رود
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *