تک خاج

بچه یَتا و دوتاش کارِ تَکِ خاج مُکُنَه

پُر که شد مِثِّ مَلَق خونه را تارج مُکُنَه

خَرجی و کَل کَلِشون پیرِ پِیَر دَرمیارَه

بَرجی وَنِق نِقشِون مادرا نالاج مُکُنَه

پِیَرا نِفلَه و گوشت و پوسِ چاغ نَنَه را

مِثّ تولا و کَف و دُشوِل و تیماج مُکُنَه

بی گدار هر که که وَراَوزد و چَک رِخ هِی و هِی

بیجُّکِش بیخ مُکُنَه مالِشا حَرّاج مُکُنَه

هر که بی لنگِ کَذایی توِ اَو مِجّه شوا

اوِش از سَر کِه گُذَش نفرین امواج مُکُنَه

هر که بی کاندم و قرص پنبه زیرِایذاش بیدونه

سَرِ سال بِیجّه با ریشش کار حَلّاج مُکُنَه

هِی بَچَه کِردن و هِی لُنده و هِی قرض و قوُلَه

این کارا را آدم احمقِ لِیلاج مُکُنَه

آدمیزاد دو تا اولاد که پَس اِنداخ بَسِشَه

نونخور کم آدما مَشتی و خَرّاج مُکُنَه

با گوش یَزّی که از شعر «جلالی» شده پُر

شعر نو مامِلَهِ گَزلَکِ سَرّاج مُکُنَه