شاگِردُکِ خَشی دارم یَقَدری پِیناسَه
کُپاش بِعَینِ اَناره ولی سِرش طاسَه
تو کارِ رَعیتِی و غالی بافی بود و هنوز
هَمَش تو فِکر کِلَوزار و پاکی و داسَه
اگر بِگَم یکی لیوانِ اوُ بیار بِدِه مَن
مِگَه که اَو رو سو بودون و جاش تو کِریاسَه
یَچیزی از بُل و سُندُلَه ایش بگم بشنو
خیال مُکُنَه که هر جُل سیفیده کرباسه
نیشُم تو روش اَگَه واشَه مِیاد کَشَم می شینه
خدا میدونَه که بُزمیچَکُک چِقَد لاسَه
پیکِش گِرِفتَم و جاش سرخ شد تو هِق هِق گُف
اَگَه یَهُوکَّی کَتکِت گزید دواش ماسَّه
تو نصفی روز دونه دَر رِخت و تیر و تُرکون کِرد
تو خَوّ چو آدم تَوّدارِ مِکِرد تَلواسَه
اجاره خونه «جلالی» جدا و گُمبه جدا
چکار مُشکِلیه کاشکی بود یَک کاسَه