یک دخترکِ کولی و یَک جُل بَسَّه
دیدم توی جَعدَه بَسَّه و َ رمُل بَسَّه
از پشت سَرِش خوب که تو بَحرِش رفتم
دیدم که گِرِنجِ بَسَّه را شُل بَسَّه
رفتم که بَشِش بِگَم که هادِر باشه
دیدم که خدا یَدَسَّهِ گُل بَسَّه
زیر لچَکِ سیفید، جُف زلف سیاه
دَر هِشتَه و عینِ دَسَّه سُمبُل بَسَّه
وَر گَردَنِ چون تُنگِ بلورش حَلَبی
گِرد کرده و آیه های هَف قُل بَسَّه
یک غَلطِش و چرخی توی پایین تنه داش
اَنگار عَرَبونه یی بِه غُمبُل بَسَّه
کم کم سَرِ گَف رو شد و رومش کِردَم
دیدم نَمِدَه مِگَه دَرِ پُل بَسَّه
با پول و جُل و پِندَه خیسوندم دَرِ مَشک
نَیزاش که اُو هَد بِرَم که آغُل بَسَّه
با زورِ عَرَخ دَرِ آغُل واز کِردَم
صُب داد مِزَد همه جوُنُم کُل بَسَّه
یزد – ۱۳۶۲/۸/۲