Menu

نم کرده

26



اِمشو اِگَه بیایَه نَباد بِلَّنِش بِرَه

تا بلکه بِلَّه دَسَّه توی هُوَّونِش بِرَه

 

یکتا قواره پِرهَنِ تَنگ و تُرُش دارَم

سوغاتیه خدا کُنَه کِه وَر تَنِش بِرَه

 

از لِنگ و رون تا جُف بائو پیک آجینِش کُنَم

دَسّوم اگَه بِزاره زیر پِرهنش بِرَه

 

خوب مالیه رسیده و گوشتین و وَردَمه

نیَّتِ تُخ کَشی کُنَم اوِّسَنِش بِرَه

 

هر وَخ که اُق و وُق زنه از زور ناخشی

گر زیر پاش نِشِسَّن و گر بُردَنِش بِرَه

 

اَنکَحتَهو مالیده خودش پاش تو جعده بود

خرجیش مِدَم اَما نَمُکُنَم زَنِش بِرَه

 

یزد – ۱۳۶۴/۲/۱۴

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *