یَک شکم سیر نون جو خوردَم
دُمبالِش دَه تا خیکِ اَو خوردَم
شو تا صُب غِر و غور را اِنداختَم
زور باد هی تلو تلو خوردَم
بسکی گَن سَر دادَم زدَسِّ زَنوم
تَس و تیپا به نِصبَه شو خوردَم
نون گندم نخوردم امّا چرا
خوشه گندم سَرِ دِرو خوردَم
زن من هر شوی که اوگوش پُخت
او سَر و خورد و مَن پَسّو خوردَم
پِرِشّوا عاروس کشونی بود
حَدِ همسایه ها پلو خوردَم
دَهَنُم مَزَّه کِرد و حَظّ کِردَم
بسکی اوگوشتِ اوزیپو خوردَم
صد بارم خو دیدم پلو مُخُورَم
هر چی خوردم پلوتو خو خوردَم
نون و گوشت و پلو ((جلالی)) مِگُف
یک شکم عیدِ سالِ نو خوردَم
یزد – چهارشنبه – ۱۳۶۴/۲/۲۵