وَرخیز مَملُک دوده را یک جوری عَلَم کُن
شلغم بیجوشون صُب، بَرا ظُهُر فِکرِ کَلَم کن
هر مُشتری پاش هِش تو بِزَن پاشا قَلَم کُن
وَ خیز شو شده یا الله
دلوم او شده یا الله
چَش اُسّا نه شلغم دِیَه دارِم نه چغندر
نه حِسّی که از گودالِ کارخونه بِرِم دَر
تو بازار چارسو دَرِ دوُکونِ مَمَد گَر
اگر نسیه تِلَم داد
میام تندی مِثِّ باد
ای اُسّا بدو اُسّا بدو ماسوره وِلو شد
تو راچینِه کارخونه کَلَّم کَلَه تو شد
تو جُفتِ چَشُم تاریکی شد عینهو شو شد
بگیر دسّوما اُسّا
بُلَندُم کن و واسّا
هَو اُفتیده که بازار جیم خیلی کِسادَه
بَد وَرمِدارَن غیر توپِ تودارِ سادَه
سِن خورده خریدار و فروشنده زیاده
گَفِ کاسیبی مُفتَه
دَرِ کارخونه چُفتَه
اِسفُن کودَتا سید ضیائه با لُوِ خندون
گُفتن که چراغون کُنِم و آیینه بندون
پیه سوز مِذارِم دالونِ کارخونه، با اَن دون
به جای ساز و سِرنا
مِدِم ضِرطَه تو زُرنا
نظمیّه چی ها هی مُکُنَن دُزّی و غُرّی
هِی ول مُکُنَن دُز توِ زندون بَرِه دُزّی
آجان سَرِ پُشتِش مِدَه شوّا چُس مُزّی
اینم قدارّه بندی
اُسا چرا نَمِخَندی
بیزار دَرِ این دروازَتا، گَفِتا عَوَض کن
آجان رُوَّه چادُر مِکَشَه مَشنُوَه بَس کن
این پردهِ رو پنجره و شیشه را پُس کن
کی گوش وایسیده اون پُش
رَدِش کن بِرَه با مُش