Menu

عاشق خل ورز



این مَرتیکه که عَنتَلَدُ و شوخد و وشنگَه

عاشق شُدَ هو و خَر نی اَگَه دیدی که خِنگَه

 

بیچاره دِلِش نازوکَد و کارِ تِجِنگِه

هر جا خبر و دود دَمَه اونجا مُلِنگَه

 

وِردِ زبونِش ذِکرِ مُربّای بالِنگَه

شولی شَلَلِنگَد و پلو قُوَّتِ لِنگَه

 

**

 

معشوقه این نوجوون شازَّه شَرباف

اَردَکونیه، خوش قد و بالا و موهاش صاف

 

خوش چَغمالَه و خیلی مُقیس گیرَد و حَرّاف

وَختی که دادَنِش زنِ این خِنگِ دو سَر قاف

 

هی گوشه میاد یا الله بکن فکر یکی شاف

ای پیزی گشاد زیر دلوم یک ساله تِنگه

 

**

 

از بسکی درازه قَدِ عَرعَر شده رُشتِش

جُل بندیشا هر بار دیدمش بَسَّه تو پُشتِش

 

هی بَندِ نِفَش را می گیره وَر توی مُشتِش

وِل کُن نی هزاری که عیالِش زد و کشتِش

 

هِی غُر مِزَنَه با لب و لُنجای دُرُشتِش

دَر رَه اگه مُش وازی مِشَه عَینِ تِلِنگَه

 

یزد ۱۳۷۰/۲/۱۰

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *