Menu

عید یز

65



یَزِّ ما یا گَرمَه یا سَرماهَه یا تیفون مِشَه

گَردِشِ نوروز، هوا یکهویّ نامیزون مِشَه

 

بعضی سالا سَرتَه غوز کِردَن مدوم کارون مِشَه

بعضی وَختا هَم آدم مشتاقِ پُشتِ بون مِشَه

 

**

 

واقعاً آدم تو کار خویش سرگردون مِشَه

 

**

 

سینیِ هَف سین که پیشتر سیب و سیر و سرکه بود

سنجد و سبزی سماق و چَنتا پول سکّه بود

 

حالا امسال سینه سینی بود و توش سکسکه بود

سوسک و سمّ و سنگ پا سرگین و سوزِ حِکّه بود

 

**

 

گر بیایه سال دیگه باز صد چندون مِشَه

 

**

 

پنجه نوروز سابقاً حرّاجی دونار بود

جنس ارزون بود عدس یک کیلو سی صنّار بود

 

پارچه پورچه تا بخوای قدّاقدِ بازار بود

هر دکونداری که جنسی داش بارِش بار بود

 

**

 

کسی چه میدونِسّ اِیَچون وضع او پاشون مِشَه

 

**

 

از همه بدتر که مهمون جور و ناجور می رسه

وِیله وِیله آشنا چون بُرِّ زمبور می رسه

 

از نزدیک صد تا دِهی و شهری از دور می رسه

سَین به پای لنگ و طاعون بهر رنجور می رسه

 

**

 

هر که نوروز یَزّ بِمونه واقعاً مغمون مِشَه

 

**

 

بعد ما چکاری به پَشمِ ریشِ چون سُمباده ها

بعد عیدی دادن بی جا به آقازاده ها

 

بعد مورچَم بازی اون ویله ناداده ها

زیر دسّ و پای این بُزِّ نرا و ماده ها

 

**

 

آدمیزاد چون انار ساوه آب لمبون مِشَه

 

**

 

عید و بی پولی و کمبود و گرونی مُشکِلَه

عید و این گوش کِردَنای نوحه خونی مُشکِلِه

 

درد بیکاری و ایّومِ جوونی مُشکِله

تو جهنّم بازی جنّت مَکونی مُشکِلَه

 

**

 

تو بگو آیا اینا بهر فاطی تمبون مِشَه؟

 

یزد ۱۳۶۷/۱۲/۹

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *