Menu

سه رباعی یزّی

71

الهی نازِ پِسُّونِ لُکِت شَم

فدای قُت قُتِ مرغ کُکِت شَم

 

شِنُفتَم پشتِ سَر دادی مُنارُم

بقربون گف و حرفِ رُکِت شَم

**

چراغ دَسّی گرفتی زیر چادُر

که پا نلّی بروی خارِ آدُر

 

اِیَچّون تُن نرو و نازِ سَرِت شُم

مِگَه ور داشته ای شاف نِشادُر

**

میام هر شو با جُفتِ پای لَنگو

دَرِ خونه بابات این مَردِ جَنگو

 

مِگه ای لَندَهور گُمشو پیشِ مَن

نمی اَرزی قَدِ یک غازِ مَنگو

**

چَن روزه که بی خودی سَرُم تو مخُورَه

این درد سرم گیرون برام او مُخُورَه

 

یک عُمرَه که همچو گوِّ گرجین گشتم

حالا می بینم که حاصِلوم گو مُخُورَه

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *