۱-	وجهِ لازم بهرِ حاضر کردن نُقل و نَبید
	شکرِ لِلّله، اندر این ایام نوروزی رسید
۲-	تا بود ممکن، خرید باده با خوف و رجا
	هر قدر، هر جا میسّر گشت می باید خرید
۳-	پند واعظ را که بی تأثیر و از روی ریاست
	روز و شب با گوش کر از خوف می باید شنید
۴-	مست شو تا در قبال صرف می از پیش چشم
	با صراحت پرده ی پندار بتوانی درید
۵-	دوش هنگام سحر با چنگ و می رفتم به باغ
	بانگ بلبل بود و از هر سو نسیمی می وزید
۶-	گفت در گوشم یکی، هذا صراطٌ مستقیم
	راه جنّت را در این دنیا چنین باید گزید
۷-	حالیا ما با می و معشوق در فصل بهار
	جا کنار جوی خوش کردیم و اَندَر پای بید
۸-	صوفی اِبنُ الوَقت باشد ما چنینیم این زمان
	راحتی خواهی اگر، از خلق می باید بُرید
۹-	مال این دنیا «جلالی» نحس و وِزر است و وَبال
	هیچ دنیادار مال اندوز از آن خیری ندید