۱-	به کوی می فروشانم دگر باز
	گذر افتاد دوش از بخت بیدار
۲-	بدیدم رند و زاهد دوش بر دوش
	کنار هم روان، تسبیح و زُنّار
۳-	چو در سعی صفا و مروه کس را
	به کس کاری نبود از مست و هشیار
۴-	غزل خوان بود مست کج کلاهی
	کنار زاهد ژولیده دستار
۵-	خموش افتاده دیدم دُردنوشی
	در میخانه ای، در پای خمّار
۶-	یکی مات جمال خوبرویی
	دگر مبهوت همچون نقش دیوار
۷-	ندانستم چرا افتان و خیزان
	همه بودند در آن راه هموار
۸-	در آن هنگام و آن جنجال دیدم
	در میخانه باز و پیر غمخوار:
۹-	اَیابی را همی گوید مُشَرَّف
	ذهابی را: خداوندت نگهدار
۱۰-	نگاهی کرد آن فرزانه پیر
	رهایم ساخت از تردید و پندار
۱۱-	به من گفتا بیا مهمان من باش
	که این جا چون تو بسیارند بسیار
۱۲-	بدین سان شد ز خواب جهل و غفلت
	«جلالی» با تکان پیر بیدار