| ۱- | آمد بهار و گشت عوض روز و روزگار |
| گل شد کنار سبزه شکوفا به جویبار | |
| ۲- | فرّاش چیره دست طبیعت نمود پهن |
| فرش زمرّدین به در و دشت و رهگذار | |
| ۳- | شد دشت و در زلاله ی چراغان خاک خشک |
| از ژاله نرم و رشک چمنزار و لاله زار | |
| ۴- | من از نگار سیمبرم خواستم که تا |
| با هم رویم سیر و سفر اندر این بهار | |
| ۵- | اینکه نشسته منتظرم تا مگر ز در |
| آید ز راه دور و درآیم ز انتظار | |
| ۶- | باری زدم ز دفتر حافظ تفألی |
| این بود پاسخِ من از آن شعر آب دار | |
| ۷- | «حافظ چو رفت روزه و گل نیز می رود |
| ناچار باده نوش، که از دست رفت کار» | |
| ۸- | دلبر به بر نیامد و من نیز ناگزیر |
| گشتم در این هوای بهاران، شرابخوار | |
| ۹- | هر جا که هست بهر «جلالی» پناه خود |
| «یا رب ز چشم زخمِ زمانش نگاهدار» | |
 |