۱-	فکر پیری مکن، این نقص به خود کم تر گیر
	گاه پیری به خوشی کوش و جوانی سر گیر
۲-	گر توانی، به همان سنّت ایّام شباب
	گاهگاهی ز کف سیم بری، ساغر گیر
۳-	تا ز روی چو تو پیری، نگرفتند نگاه
	نازنینان نظر دوخته را در بر گیر
۴-	سیم و زر در ره نازک بَدَنان باید داد
	سینه و گردنشان را به زر و زیور گیر
۵-	دُرِّ دندان و لب لعل بتان موهبتی ست
	بوسه هر چند میسّر شد از این گوهر گیر
۶-	تلخ کامی اگر از گردش ایام و شهور
	لب به لب های غریزی نِه و در شکّر گیر
۷-	تا به چشم تو خورد تیر نگاهی در راه
	دیده بر خنجر مژگان زن و بر نِشتَر گیر
۸-	سر کویی که به هر روز، قیامت باشد
	پای نه یک شب و جایی به صف محشر گیر
۹-	جان در آن جا به فدای قدم جانان کن
	جای در بزمگهِ دلبر جان پرور گیر
۱۰-	گوش کن حرف «جلالی» و عمل کن جانا
	نپسندیدی اگر، رو تو ره دیگر گیر