| ۱- |
کنون به خاطر احقاق حقّ خود برخیز |
|
به خاک و خون منشین تا به روز رستاخیز |
|
|
| ۲- |
ز اختلاف بپرهیز و یار مردم باش |
|
چه حاجت است که بی خود ز می کنی پرهیز |
|
|
| ۳- |
ز شیخ و زاهد بی معرفت گریزان باش |
|
ز رند خوش صفت مست راست گو مگریز |
|
|
| ۴- |
میاز دست به چوگان جور تا که بود |
|
برای دست بشر، گوی سینه دستاویز |
|
|
| ۵- |
مگیر چشم ز روی و ز تار موی حبیب |
|
سپار گوش به آهنگ تار شورانگیز |
|
|
| ۶- |
ز ضرب خنجر مژگان ترک مست بترس |
|
مترس از خطر ترک مست و خنجر تیز |
|
|
| ۷- |
تکبّر است نشانی ز اهل علم و حدیث |
|
که در درشت ترین است تا ز خورد و ز ریز |
|
|
| ۸- |
به قصد حاجتی افتاد سوی مدرسه راه |
|
بدیدم این صفت اندر جمع آنان نیز |
|
|
| ۹- |
نمی دهند «جلالی» تو را به حشر عذاب |
|
اگر که اهل خرابات باشی و پرهیز |
|
 |