| ۱- |
نگویمت که به آیین من مسلمان باش |
|
به دین خویش وفادار باش و انسان باش |
|
|
| ۲- |
تویی خلیفه فی الارض ایزد متعال |
|
شناس خویش و خدا را و اهل ایمان باش |
|
|
| ۳- |
گناه کردی و خواهی اگر که توبه کنی |
|
که تا قبول شود توبه ات پشیمان باش |
|
|
| ۴- |
مبند عهد مودّت اگر که نتوانی |
|
وفا کنی و چو بستی درست پیمان باش |
|
|
| ۵- |
چو دوست بهر تو از جان کند فداکاری |
|
تو هم به خدمتش آماده از دل و جان باش |
|
|
| ۶- |
مباش قاصد و چون هدهد صبا واسط |
|
ز مور کم نئی از بهر خود سلیمان باش |
|
|
| ۷- |
اگر چو گل نتوانی به باغ جلوه کنی |
|
به پای گل بنشین، سبزه گلستان باش |
|
|
| ۸- |
کلام فاخر حافظ، غزل سرای زمان |
|
سرآمد سخن آمد، بدان غزل خوان باش |
|
|
| ۹- |
طراوت سخن آرد به یاد باران را |
|
سخن ببار و «جلالی» چو ابر نیسان باش |
|
 |