Menu

غزل شماره ۲۶۴

264

۱- بازآ شبی و باز به ما افتخار بخش
جانی دوباره در تن این جان نثار بخش
۲- چشمم به راهت ای گل خندان سفید شد
نوری به این دو دیدهِ چشم انتظار بخش
۳- ساقی به یمن مقدم این ناز خوش ادا
جامی لبالم ز میِ خوش گوار بخش
۴- تا از می وصال عزیز دلم شوم
سیراب، باده ای به من می گسار بخش
۵- مطرب تو هم به ساز و نوا تا طلوع فجر
شور و نشاط بر من شب زنده دار بخش
۶- سازی بزن که مست و ز خود بی خودم کند
آرامشی به جان و دل بی قرار بخش
۷- ای چرخ همّتی کن و این گلعذار را
بر دیده ام نشان، به لب جویبار بخش
۸- تا جان خود کنیم «جلالی» فدای دوست
ما را به یمن حرمت او اعتبار بخش
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *