۱-	تا که پر رونق و پر بار بود بازارش
	دوستی با چو من البتّه بود دشوارش
۲-	دورتر از خطّ سیرش سر راهش هر روز
	ایستم تا به دل سیر، کنم دیدارش
۳-	بهر من گرچه نکرده است دو لب باز هنوز
	جان فدای لب گلنارش و شکر بارش
۴-	گر به بستان رود این بلبل سرمست و کند
	باز لب، مرغ چمن قفل کند منقارش
۵-	ای نسیم سحری بر در آن گوش بگوی
	این پیام من بی دل چو کنی بیدارش:
۶-	زلف با سوزن یک گیره به یک سو زن و آن
	جای دل های عزیز است فرو مگذارش
۷-	وآنگهی بوسه بر آن لب زن و ز آن ماه بپرس
	شود آیا که شوم چاکر و خدمتکارش
۸-	گر پذیرفت به او قول ده از جانب من
	که شب و روز کنم کار و شوم همکارش
۹-	روز آزار به خود داده «جلالی» در کار
	شب کشم نازش و هرگز نکنم آزارش