| ۱- | چرا رفت از برم، چونست حالش |
| چسان بیرون کنم از سر خیالش | |
| ۲- | برفت اما نخواهد رفت هرگز |
| ز یادم حظّ دوران وصالش | |
| ۳- | شبیهش را در این دنیا ندیدم |
| که گویم اوست مانند و مثالش | |
| ۴- | به دیدارش به خوبی می توان دید |
| خدا را، در کمالش در جمالش | |
| ۵- | فریبم داد اوّل ترک مستش |
| ربود آخر دل آن هندوی خالش | |
| ۶- | زمان می برد اما آن زمان من |
| نترسیدم ز روز و ماه و سالش | |
| ۷- | چه کوشش ها بدین امید کردم |
| که تا ممکن شود امر محالش | |
| ۸- | بهار و فصل وصلش رفت و آمد |
| خزان فرقت و رنج و ملالش | |
| ۹- | کنون بنگر «جلالی» را که برده ست |
| سر از بی سروری در زیر بالش | |
 |