۱-	می خورم حرص و برم رشک بر آن پیرهنش
	که بود محرم و نزدیک تر از من به تنش
۲-	هر که آرد خبر از این که عزیز دل من
	برده نامم به زبان، بوسه زنم بر دهنش
۳-	مُردم از فکر و خیال و غم خویشم نبود
	او به فکر دگری نیست به جز خویشتنش
۴-	شوق دیدار رُخَش دارم و آن هم تنها
	نه که با جمعی از اعوانش و در انجمنش
۵-	روی و مو را همه دارند و ندارند اما
	روی ماه و شکن طرّه عنبر شکنش
۶-	سهل با ممتنع آمیخته گر خواهی، عشق
	سهل آن شیفتگی، ممتنعش فوت و فنش
۷-	گور عشّاق نشان دار و بلند است از آن
	شعله از سینه ی آن عاشق و دود از کفنش
۸-	دلبری رسم کهن بود و بشد مکر مزید
	کشدم عاقبت این تازه و رسم کُهنش
۹-	گر ستم کرد خدایا ز گناهش بگذر
	عاشق اوست «جلالی» ، تو ببخشا به مَنَش