۱-	هوای میکده ناگه به سر فتادم دوش
	شدم شبانه روان سوی کوی باده فروش
۲-	دو کوچه مانده به میخانه، می رسید به عرش
	صدای خنده مستان و بانگ نوشانوش
۳-	درون میکده، ساقی ز پلّه سرداب
	روانه بود به بالا، سبو گرفته به دوش
۴-	برای مشتریان، کرده در سبو ساقی
	مئی که غم بزداید ز سینه، از سر، هوش
۵-	نمونه ای ز شرابی که اربعینی، بود
	به خم و کف به لب آورده بود و می زد جوش
۶-	به پیر میکده کردم سلام و آن گلرنگ
	بغل گشود و گرفتم ز شوق در آغوش
۷-	بگفت این تو و این جا، چه شد؟ بگو، گفتم
	ز سوز آتش زاهد نمای زهدفروش
۸-	گرفت ساغری از آن شراب و داد به من
	بگفتمش چکنم، گفت این بگیر و بنوش
۹-	به پاسخی که «جلالی» نمود، آن روشن
	نهاد دیده به هم یعنی ای پسر خاموش