Menu

غزل شماره ۲۷۵

275

۱- ای سراپای وجود و قد و بالای تو خوش
سرو جانم به فدایت که سراپای تو خوش
۲- هم سر زلف خم اندر خم پر چین و شکن
هم سر و سینه و آن قامت رعنای تو خوش
۳- هم بر و صورت و آن مردم و مژگان سیاه
هم بناگوش و سر زلف سمن سای تو خوش
۴- به تماشای تو ای لولی سرمست ملوس
چشم دل سوی تو دارم که تماشای تو خوش
۵- باز کن لب که شود این دل سودا زده ام
به هوای لب و دندان شکرخای تو خوش
۶- دل خوشم از نگه گرم نشاط افزایت
خوش دلم ز آن که بود چهره زیبای تو خوش
۷- خوش «جلالی» سخن موجز حافظ برخواند:
«ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش»
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *