| ۱- |
سخن ز حافظ شیرین زبان رند شجاع |
|
بود ضرور در این وضع و حال و این اوضاع |
|
|
| ۲- |
سرآمد همه شاعران ایرانی |
|
که تا به عرش رسانیده او ز فرش شعاع |
|
|
| ۳- |
چنو سخنور و بدعت گزار یکتایی |
|
ندیده تا به کنون کارخانه ابداع |
|
|
| ۴- |
برای آنکه بخوانند شعر نابش را |
|
بوَد میانه کرّوبیان همیشه نزاع |
|
|
| ۵- |
قصیده مثنوی و قطعه و رباعی او |
|
همه چنان غزل اوست بهترین انواع |
|
|
| ۶- |
نخست شعر بدیعش که« … ایّها السّاقی» است |
|
بود کلام همه صوفیان به وقت سماع |
|
|
| ۷- |
شراب ناب کلامش نمی کند هرگز |
|
هر آن چه نوش کند گوش، در سر تو صُداع |
|
|
| ۸- |
زبان حال «جلالی» به حافظ این باشد |
|
«که من غلام مطیعم تو پادشاه مُطاع» |
|
 |