| ۱- |
تا بتابد سحر از مهر جهان تاب شعاع |
|
دیو شب می کند از دهر به اجبار وداع |
|
|
| ۲- |
بین اهریمن و نیروی اهورامزدا |
|
دیربازی است که چون ظلمت و نور است نزاع |
|
|
| ۳- |
دارد این معرکه هر چند کنون استمرار |
|
تا قیامت به همین نحو نماند اوضاع |
|
|
| ۴- |
بخشی از سیر تکامل بود این جنگ که کرد |
|
طرح در روز ازل مبدع کاخ ابداع |
|
|
| ۵- |
قصد این است که تا هر کس و ناکس، آزاد |
|
فطرت خویش نمایاند و کالا و متاع |
|
|
| ۶- |
تا مبرهن شود این امر به انباء بشر |
|
که چه اقدام مضّر است و کدامین نفّاع |
|
|
| ۷- |
تا که روشن شود این نکته و این حکمت شرع |
|
که مبشّر بود و آمر و مُنذِر، مَنّاع |
|
|
| ۸- |
مختصر آن که بد و خوب بود ظلمت و نور |
|
متنوّع بود این هر دو و دارد انواع |
|
|
| ۹- |
حرف حقّ گر چه گرامی است، «جلالی» تلخ است |
|
کار مردان کَرامی است که باشند شجاع |
|
 |