| ۱- | گر چه در فانوس تن پابند و زندانم چو شمع |
| اشک می بارم ولی خوش حال و خندانم چو شمع | |
| ۲- | اشک می بارم به آرامی و باشد قطره ها |
| چون نگین خاتم اندر دست مژگانم چو شمع | |
| ۳- | دامن خود پر کنم هر شب ز مروارید اشک |
| گر چه می بینند مردم لخت و عریانم چو شمع | |
| ۴- | بشنو این را این که می گویند مردن مشکل است |
| جان فدا کردن به پایت باشد آسانم چو شمع | |
| ۵- | بی تو، طول عمر، نقصان باشد و وِزر و وبال |
| زین سبب می سوزم و در فکر نقصانم چو شمع | |
| ۶- | در تن مهر فروزان کاهشی محسوس نیست |
| من به فکر کاهش خویش و فروزانم چو شمع | |
| ۷- | ناله ها دارم «جلالی» در شب هجران چو بوم |
| روزها خاموش در کنج شبستانم چو شمع | |
 |