۱-	دور دلم گرفته غم، رفته مهار دل ز کف
	فکر و خیال بی ثمر، می کند عمر را تلف
۲-	طالع من نمی کند همّت و غیرت و مدد
	پشت به سوی من کند روی کنم به هر طرف
۳-	طالع و بخت من بدان، نیست به جز توهُّمی
	تکیه کلام آن بود کاوست مدام بی هدف
۴-	عشق بود سه دانگ جان منکر آن نمی شوم
	جان بشر، نه چار پا، آن که خورد همی علف
۵-	شهوت و عشق را کسی ربط به هم نمی دهد
	جز حیوان با دو پا جز نفرات ناخلف
۶-	دوش شنیدم از لب دخترکی ترانه خوان
	رقص کنان و دف به کف این سخنان به چنگ و دف
۷-	مژده که لطف و بخشش و رحمت و عفو ایزدی
	شامل حال ما شود باده بنوش و لاتَخَف
۸-	هر که شنید این سخن، شد متحوّل از درون
	گشت مشرّف او سوی میکده و زهی شرف
۹-	گوهر شعر نابی ار شد مُتَلاءله این بدان
	با کمک «جلالی» و باده، درآمد از صدف