| ۱- |
در این خیال، فرو رفته ام به فکر عمیق |
|
که از چه دهر پس از جمع می کند تفریق |
|
|
| ۲- |
چرا زمانه به دانا نمی دهد امکان |
|
چرا به حاکم خون خوار می دهد توفیق |
|
|
| ۳- |
ز چیست متّحدانند دشمنان وطن |
|
چرا دچار نفاقند دوستان شفیق |
|
|
| ۴- |
مسیر راه سعادت اگر یکی ست چرا |
|
نشان دهند رسولان به اختلاف، طریق |
|
|
| ۵- |
چرا دو رنگ و دورویان مؤیّدند ولی |
|
لسان صدق چنان نیست در خور تصدیق |
|
|
| ۶- |
خلاصه این که به رنج اندرم که نتوانم |
|
شوم خلاص از این فکر و این خیال دقیق |
|
|
| ۷- |
زمانه ایست که هر کس به زعم خویش کند |
|
قضاوت و ننماید محقّقی تحقیق |
|
|
| ۸- |
بود شراب عقاید تمام دردآمیز |
|
نیافتیم به میخانه ای زلال رحیق |
|
|
| ۹- |
«جلالی» آن که بود قائل چرا، داند |
|
چرا، نکرده چرا گوی را کسی تشویق |
|
 |