۱-	کسی که دختر رز را نکاح کرد چه باک
	که سر به خاک بساید در آستانه تاک
۲-	که دید چاک گریبان یار را و نکرد
	ز شوق و از سر شوریدگی گریبان چاک
۳-	فغان که ماهی آزاد تشنه کام دلم
	ز هول طعمهِ آب لبش فتاد به خاک
۴-	نبرد و سود نکرد آن که نقد عمر بباخت
	به راه ثروت و بر روی گنج گشت هلاک
۵-	کجاست آن که مسجّل کند حقیقت محض
	کجاست؟ در دل این خاک یا که در افلاک
۶-	ز من بپرس که گویم تو را مسیر کمال
	برد به سوی حقیقت ز ژرفنای مغاک
۷-	جز این اگر چو «جلالی» به هر چه فکر کنی
	شوی هر آینه گمراه یا شوی شکّاک