۱-	سر ار به روز قیامت برآورم از خاک
	روم به روضه ی رضوان سراغ دختر تاک
۲-	دوایِ دَردَم اگر در درون دوزخ بود
	من از مقیم جهنّم شدن ندارم باک
۳-	چو دید دختر رز را فراز چوبه دار
	نمود غنچه به غمخواریش گریبان چاک
۴-	شکفتن گل و دیدار لؤلؤ و مرجان
	از آن تبسّم و دندان و لب کنم ادراک
۵-	به اوج موج گمان می برد ز فرط غرور
	به پای خویش به سیر و سفر رود خاشاک
۶-	ز پشت عینک آلوده دیده خسته مکن
	که صاف و چاک نبینی مگر به دیده پاک
۷-	ز حسرت و حسد است این که خیل حور کنند
	به گردباد، ز فقدان عشق بر سر خاک
۸-	شراب ناب به عرشم برد «جلالی» و نیست
	مرا هر آینه باکی، بود حسابم پاک