۱-	ای سبق برده لب لعل تو از کان نمک
	از تحیّر شده انگشت به لب حور و ملک
۲-	در ازل خیل ملایک به سر سفره حسن
	در کنار تو، جمیعاً شده هم نان و نمک
۳-	گشته بسیار که یابد چو تو زیبا و نیافت
	تالی حسن و همانند تو را چرخ و فلک
۴-	گفتم از حسن گمان تو ندارم تردید
	گفت ما را تو از این بیش مینداز به شک
۵-	بشکند تا که دل نازک ما را می گفت
	که برآنم که بر آن، باز زنم سنگ محک
۶-	یا بمان با من و یکباره ز اغیار بِبُر
	یا برو با دگران، سر کن و اَلله و مَعَک
۷-	سخن آرم این بود و «جلالی» زد و گفت:
	دلم از گفتن این گفته خود گشت خنک