۱-	مگر که خون عِنَب در شریعت است حلال
	که با لگد بفشارند و می شود پامال
۲-	اگر نه آب حیاتست پس چرا ساقی
	نکرد ساغر ما را ز باده مالامال
۳-	بدان که حکمت روییدن نهال عِنَب
	ز شرق و غرب گرفته ست تا جنوب و شمال
۴-	در این بود که بشر هر کجا زِیَد، می ناب
	سریع و سهل کند میل، تا بود خوشحال
۵-	مگیر سخت جهان بر خود ای عزیز و بگیر
	پیاله ای و ز سر دور کن خیال محال
۶-	بگیر باده و خوش وقت باش و دوری کن
	ز هر چه باعثِ درد است و هر چه رنج و ملال
۷-	فدای همّت دُردی کشی که هر شب و روز
	مقیم میکده باشد به هفته و مه و سال
۸-	گذشت عمر و «جلالی» دمی نشد تعطیل
	ز کثرت هوس و حرص کارگاه خیال