| ۱- | گر چه انصاف ندارد گل نو خاسته ام |
| بهر خود مهر و وفایش ز خدا خواسته ام | |
| ۲- | با وجودی که بود دل زده از من چندیست |
| به طرفداری این دل زده برخاسته ام | |
| ۳- | تا شود شهره به خوش سیرتی این مِهر گسل |
| مهربان خوانمش، این گونه اش آراسته ام | |
| ۴- | کردم این کار ولی با همه احوال چه سود |
| بر غم افزوده و از شادی خود کاسته ام | |
| ۵- | دشمنانم به دل آزاری من می گویند |
| از تنش جامه آراسته پیراسته ام | |
| ۶- | چه توان کرد «جلالی» که چو حافظ چندیست |
| «عاشقِ روی جوانی خوش و نوخاسته ام» | |
 |