۱-	آنان که داده اند دل از دست بیش و کم
	همچون کمان خمیده شود پشتشان ز غم
۲-	عاشق بود قرین غم و درد و روز و شب
	دارد چنان سفال دهان خشک و دیده نم
۳-	هرگز نمی شود دو لبانش به خنده باز
	درهم کشد کمان دو ابروی و چهره هم
۴-	عاشق دلش چنان دل نوباوه نازکست
	افتد به گریه زود به آهنگ زیر و بم
۵-	دایم مردّد است به هر کار و می نهد
	گاهی قدم به پیش و گهی پس نهد قدم
۶-	هست آشکار، نیست به فکر وجود خویش
	تا این که سر نهد به نهانخانه ی عدم
۷-	پرسیدم از «جلالی» آیا تو عاشقی
	گفتا به خنده عاشق و دیوانه ام، نعَم