۱-	برگ پاییزم و بر باد بود بنیادم
	افتم و خیزم و از درد برآید دادم
۲-	سبز و پا بند گلی بودم و بودم ناشکر
	زرد و نابود و رها گشته، کنون آزادم
۳-	عزّت و ذلّت دنیا نگر و اوج و حضیض
	که بُدم سبز و شدم زرد و به زیر افتادم
۴-	سایه ام بر سر شمشاد و چمن بود و کنون
	بوسه زن بر سر و پای چمن و شمشادم
۵-	برگ، این گونه سخن گفت و به پاسخ گفتم
	من هم از جور زمان دست خوش بیدادم
۶-	من بی برگ و نوا بدتر از این برگم و هیچ
	دور سرسبزی ایام نیاید یادم
۷-	خاطراتم چو کند یکسره در ذهن خطور
	به فلک می رسد از دست فلک فریادم
۸-	لفظ بی صورت و بی معنی شادی است، ثقیل
	بهر گوش من و از گفتن آن ناشادم
۹-	گر چه از جور زمان، حال «جلالی» ست خراب
	شکر لِلّله که به امداد سخن آبادم