۱-	رِند و دردی کش و بی خانه ام و بی کارم
	بر در میکده شب تا به سحر بیدارم
۲-	تا رسد نوبت و تا درد به من می میرم
	به صف دردکشان صبر بود دشوارم
۳-	ای که از صدرنشینان صف میکده ای
	دردنوشِ توام ای دوست فرو مگذارم
۴-	زرد و پژمرده ام از عشق و چو سرمست شوم
	همچو گل بشکفم و سرخ شود رخسارم
۵-	نیست سرگردشم از مستی و افراط شراب
	تابع چرخش این چرخم و چون پرگارم
۶-	قحطی عاشقی و عشق بوَد این ایّام
	لِلّله الحمد که من گرم بوَد بازارم
۷-	پیر میخانه ز اسرار نگوید سخنی
	تا نداند که مَنَش حافظِ آن اسرارم
۸-	آن که دیوانه و عاشق نبود بیمار است
	آه و افسوس کنون سالمم و هشیارم
۹-	چون «جلالی» نتوانند چنین شعر سرود
	حین سرمستی و من ناطِمشان پندارم